»Ве сакам сите« - Sve vas volim (video)

I 13. godina poslije ove riječi pokazuju koliko je veliko srce imao Toše Proeski, skromni mladić koji je svojim djelima uvijek nesebično pomogao onima kojima je bilo najpotrebnije.

Toga jutra 16. listopada 2007. vrijeme je stalo, a cijela ova regija ostala je u šoku. Mlada glazbena zvijezda poginula je u prometnoj nesreći na autocesti A3 Zagreb – Lipovac kod Nove Gradiške.

Prošlo je 13 godina otkako nas je u 27.godini, prerano napustio čovjek anđeoskoga glasa, makedonski pjevač Toše Proeski, kojega su zvali "makedonskim Pavarottijem" i "makedonskim Oliverom“. Mladić koji gotovo nikada nije skidao osmijeh s lica, svojom je glazbom i humanim gestama pronašao put do srca svih onih koji su ga poznavali, ali i onih koji nisu.

 

U sjećanje na njega, u Novoj Gradiški su 14. Listopada, ispred Elektrotehničke i ekonomske škole, položeni vijenci kod Tošinog spomenika, a potom je krenuo tradicionalni maraton put Kruševa. Ove godine kroz Hrvatsku su ga trčala dvojica ultramaratonaca Naum Kapriževski i Nikola Gelov, a od makedonske granice i svi ostali koji su svake godine na ovaj način odavali počast svome i našemu Toši Proeskom. Na dan tužne obljetnice, 16. listopada u Zagrebu će biti otvorena kapelica na Rokovom perivoju. Svi koji Tošu nose u srcu, od 17 do 18 sati mogu doći upaliti svijeću za njegovu dušu.

Uspomena na makedonskog slavuja, koji je nevjerojatnom karizmom i preranim odlaskom u tuzi ujedinio Balkan, ne blijedi. U njegovu Kruševu i danas sve podsjeća na Tošu. Najviše veseli što od gradonačelnika Kruševa stižu sretne vijesti po pitanju rješavanja pitanja dovršetka Tošinog vječnog počivališta, kojega je u proteklih devet godina posjetilo gotovo milijun ljudi.

Obnavlja se i manastir čiju je izgradnju i Toše pomagao. U njemu je često i spavao, a čuvari sjećanja na nikad prežaljenu zvijezdu sobu još uvijek čuvaju netaknutu. Samo sto metara dalje danas ponosno stoji križ u njegovu čast. Bilo je to nekoć Tošino omiljeno mjesto jer je s njega mogao vidjeti pola svoje voljene Makedonije.

Ovaj tragični događaj povezao je Novu Gradišku i Kruševo, hrvatski i makedonski narod neraskidivim vezama čime je zapravo Tošina misija zbližavanja ljudi bez obzira na vjeru, naciju i boju kože nastavljena.

Počast Toši odaju svake godine i novogradiški rukometni veterani sada već tradicionalnim turnirima na kojima gostuju i prijatelji iz Makedonije. Ove godine simbolično će se igrati rukometna utakmica u subotu 17. listopada u Novoj Gradiški.Ibaš taj 17. listopad 2007.proglašen je u Makedoniji danom žalosti kada je Toše ispraćen uz nazočnost obitelji te mnogobrojnih štovatelja, prijatelja i glazbenih suradnika s cijelog prostora Balkana.

Koliko je bio cijenjen u domovini govori podatak da je predsjednik države nakon vijesti o pogibiji dao izvanrednu izjavu, te se uputio na trg i zapalio svijeću. Isto je učinio i premijer. Predsjednik parlamenta kroz suze priopćio javnosti o odgodi rada parlamenta, a svoju izjavu za javnost dao je i poglavar Makedonske pravoslavne crkve. Svi su makedonski kafići, radijske i televizijske postaje spontano puštali samo njegove pjesme.

Iz biografije Toše Proeskog

Todor Toše Proeski rođen je u Prilepu 25. siječnja 1981. a poginuo je u tragičnoj prometnoj nesreći 16. listopada 2007. kod Nove Gradiške.Od ranoga je djetinjstva pokazivao ljubav prema glazbiGlazbenitalent naslijedio je od oca Nikole i majke Domenike. Glazbeno obrazovanje dobio je u muzičkoj školi, te na skopskoj Muzičkoj akademiji. Do diplome su mu nedostajala samo dva ispita. Te ispite planirao je položiti na proljeće2008., a najviše ga je veselio diplomski rad – cjelovečernji klasični koncert. Glazbenim finesama podučavao ga je profesor William Riley u New Yorku, gdje je išao na glazbeno usavršavanje. Kod istog je učitelja svojedobno išao i jedan od triju tenoraLuciano Pavarotti.

Na prvom nastupu, kao desetogodišnjak, pjevao je "Ave Mariju" i ostavio publiku bez daha. Studirao je solo pjevanje i bio je jedan od najboljih studenata. Karijeru pop pjevača počeo je s 15 godina, kada je sudjelovao na festivalu "Makfest". Godinu dana poslije počinje glazbenu suradnju s Grigorom Koprevom, što se pokazalo dobitnom kombinacijom. Pjesme "Usne na usnama" i "Sunce u tvojoj zlatnoj kosi" otvaraju mu vrata makedonske glazbene scene. U vrlo uspješnoj 1999. godini, izdao je prvi album, Negdje u noći, i održao svoj prvi samostalni koncert. Pobijedio je na međunarodnom glazbenom festivalu "Slavjanski bazar" u Bjelorusiji 2000. godine.

Godine 2002., kreće na turneje izvan granica Makedonije. Velike uspjehe ostvaruje prvo u Srbiji i Crnoj GoriBosni i Hercegovini, a kasnije i u Hrvatskoj i Sloveniji. Glazbeni kritičari su ga nazivali pjevačem anđeoskog glasa. No, veliku popularnost nije stekao samo iznimnim glasovnim mogućnostima. Tako je 2003. godine dobio humanitarnu nagradu Majke Tereze za svoje brojne humanitarne nastupe. Kao UNICEF-ov veleposlanik dobre volje pomagao je djeci. Njegova pjesma "This world", snimljena 2004. postala je UNICEF-ova himna.

Na hrvatsko tržište probija se 2004., zahvaljujući suradnji s Tonijem Cetinskim, s pjesmom "Lagala nas mala". On ga je pozvao i da mu gostuje na turneji. Sve popularniji postaje izdavanjem albuma na hrvatskom jezikuDan za nas, čime je dobio priliku da se čuje u hrvatskom eteru. Hrvatska publika brzo ga je prihvatila i zavoljela, a najbolji pokazatelj je izbor prema kojem je Toše Proeski izabran za najboljeg hrvatskoga pjevača i izvođača, iako nije hrvatskog podrijetla. Imao je četrdesetak pjesama na hrvatskom jeziku i 40 tisuća prodanih albuma u Hrvatskoj. Jedini je inozemni pjevač, koji je osvojio glavnu nagradu Hrvatskog radijskog festivala. Nakon pobjede na HRF-u rekao je, da mu nagrade nisu važne, već da pjeva za publiku: »Ljubav, tolerancija i to da svoj život živimo kao da ćemo živjeti milijun godina, to nas činu ljudima». Imao je velike hitove u duetima s Gocom TržanEsmom RedžepovomTonijem Cetinskim i Antonijom Šolom, koja je za njega napisala i možda njegov najveći hit "Srce nije kamen". To je bila najizvođenija skladba na hrvatskim radijskim postajama 2006. godine. Toše nije nikad zaboravio svoje makedonske korijene, a makedonskoj narodnoj glazbi posvetio je album Božilak (duga), gdje je najdojmljivija izvedba pjesme "Zajdi, zajdi, jasno sonce".

"Da imam veliku moć, makar i na kratko, učinio bih da nestane mržnja i zlo, da ljudi međusobno dele ljubav..." rekao je jednom prilikom Toše Proeski, a svi oni koji su imali priliku biti blizu njega  kažu kako je ljudima davao mir i zadovoljstvo, ali ne onaj vanjski nego unutarnji. Srce i duša uz Tošu su se osjećali sigurno i sretno.

Nedostaje nam, ali u svojim djelima zauvijek živi.


И 13 години откако овие зборови покажаа колку големо срце имаше Тоше Проески, скромно младо момче кое секогаш несебично им помагаше на оние на кои им беше најпотребно со своите дела.
Тоа утро, на 16 октомври 2007 година, времето застана, а целиот регион остана во шок. Млада музичка starвезда загина во сообраќајна несреќа на автопатот А3 Загреб - Липовац кај Нова Градишка.
Поминаа 13 години откако еден човек со ангелски глас, македонскиот пејач Тоше Проески, кого го нарекуваа „Македонски Павароти“ и „Македонски Оливер“, не напушти предвреме на 27-годишна возраст. со хумани гестови го најде патот до срцата на сите што го познаваа, но и оние кои не го познаваа.
Во спомен на него, во Нова Градишка, на 14 октомври, пред Електротехничката и економска школа, положија венци на споменикот во Тоша, а потоа традиционалниот маратон тргна кон Крушево. Оваа година двајца ултрамаратонци Наум Капришевски и Никола Гелов истрчаа низ Хрватска, а од македонската граница, сите други што секоја година на овој начин му оддадоа почит на неговиот и нашиот Тоша Проески. На денот на тажната годишнина, 16 октомври, ќе се отвори капела во паркот Рок во Загреб. Секој што го носи Тоша во срцето може да дојде и да запали свеќа за својата душа од 17 до 18 часот.
Меморијата за македонскиот славеј, кој го обедини Балканот со својата неверојатна харизма и предвремено заминување во тага, не згаснува. Во неговото Крушево сè сè уште потсетува на Тоша. Тој е најсреќен што од градоначалникот на Крушево пристигнуваат среќни вести во врска со прашањето за решавање на прашањето за завршување на вечното почивалиште на Тоша, кое го посетиле скоро милион луѓе во изминатите девет години.

Манастирот исто така се реновираше, а во изградбата помогна и Тоше. Често спиеше во него, а чуварите на споменот на никогаш не жалената starвезда сè уште ја одржуваат просторијата недопрена. Само стотина јарди подалеку денес стои крст во негова чест. Порано беше омилено место на Тоша затоа што од неа можеше да види половина од својата сакана Македонија.
Овој трагичен настан ги поврза Нова Градишка и Крушево, хрватскиот и македонскиот народ со нераскинливи врски, што всушност ја продолжи мисијата на Тоша да ги зближува луѓето, без оглед на верата, нацијата и бојата на кожата.
Секоја година, ракометните ветерани од Нови Град му оддаваат почит на Тоша на сега веќе традиционалните турнири каде гостуваат пријатели од Македонија. Оваа година, ракометен натпревар симболично ќе се игра во сабота на 17 октомври во Нова Градишка 17 октомври 2007 година беше прогласен за ден на жалост во Македонија кога Тоше беше придружуван од неговото семејство и многу обожаватели, пријатели и музички соработници од целиот Балкан.
Колку бил ценет во својата татковина, покажува и фактот што претседателот на државата направил извонредна изјава по веста за неговата смрт, и отишол на плоштад и запалил свеќа. Премиерот го стори истото. Претседателот на парламентот низ солзи и соопшти на јавноста дека работата на Парламентот е одложена, а поглаварот на Македонската православна црква исто така даде изјава за јавноста. Сите македонски кафулиња, радио и телевизиски станици спонтано пуштаа само негови песни.


Од биографијата на Тоше Проески
Тодор Тоше Проески е роден во Прилеп на 25 јануари 1981 година и почина во трагична сообраќајна несреќа на 16 октомври 2007 година во близина на Нова Градишка.
Од рана возраст тој покажа showedубов кон музиката. Својот музички талент го наследи од татко му Никола и мајка Доменика. Своето музичко образование го стекнал во музичкото училиште и на Музичката академија во Скопје. До матурата, тој пропушти само два испити. Планираше да ги положи овие испити во пролетта 2008 година и беше најзадоволен од дипломската теза - целовечерен класичен концерт. Му предаваше музичка финост од професорот Вилијам

Рајли во Newујорк, каде отиде на музичка обука. Еден од тројцата тенори, Лучијано Павароти, еднаш отишол кај истиот учител.
Во неговиот прв настап, како десетгодишно дете, тој ја отпеа „Аве Марија“ и ја остави публиката без здив. Студирал соло пеење и бил еден од најдобрите студенти. Кариерата ја започна како поп-пејач на 15-годишна возраст, кога учествуваше на фестивалот „Макфест“. Една година подоцна, тој започна музичка соработка со Григор Копрев, што се покажа како добитна комбинација. Песните „Усни на усни“ и „Сонцето во твојата златна коса“ ја отвораат вратата кон македонската музичка сцена. Во многу успешна 1999 година, тој го издаде својот прв албум „Некаде во ноќта“ и го одржа својот прв солистички концерт. Тој победи на меѓународниот музички фестивал „Славјански чаршија“ во Белорусија во 2000 година.
Во 2002 година започна со турнеи надвор од Македонија. Оствари голем успех најпрво во Србија и Црна Гора, Босна и Херцеговина, а подоцна и во Хрватска и Словенија. Музичките критичари го нарекоа пејач со ангелски глас. Но, тој не стекна голема популарност само со неговите исклучителни вокални способности. Така, во 2003 година ја доби хуманитарната награда Мајка Тереза ​​за неговите бројни хуманитарни настапи. Како амбасадор на добрата волја на УНИЦЕФ, тој им помагаше на децата. Неговата песна „Овој свет“, снимена во 2004 година, стана химна на УНИЦЕФ.


Тој влезе на хрватскиот пазар во 2004 година, благодарение на соработката со Тони Цетински, со песната „Лагала нас мала“. Тој исто така го покани да му биде гостин на турнејата. Тој станува сè попопуларен со објавувањето на албумот на хрватски Дан за нас, што му даде можност да се слушне во хрватскиот етер. Хрватската публика брзо го прифати и се за loveуби во него, а најдобар показател е изборот според кој Тоже Проески е избран за најдобар хрватски пејач и изведувач, иако тој не е со хрватско потекло. Имаше четириесет песни на хрватски јазик и 40 000 продадени албуми во Хрватска. Тој е единствениот странски пејач што ја освоил главната награда на Хрватскиот радиски фестивал. По освојувањето на HRF, тој рече дека наградите не му се важни, но дека тој пее за публиката: „Loveубов, толеранција и живеење на нашите животи како да би живееле милион години, не прават луѓе“. Тој имаше големи хитови во дуетите со Гоца Тржан, Есма Реџепова, Тони Цетински и Антонија Šола, кои исто така го напишаа за него можеби неговиот најголем хит „Срце није камен“. Тоа беше најизведуваната песна на хрватските радиостаници во 2006 година. Тоше никогаш не ги заборави своите македонски корени, и се посвети на македонската народна музика албум Божилак (виножито), каде е најимпресивната изведба на песната „Зајди, зајди, јасно сонце“.„Да имав голема моќ, макар и за кратко време, ќе ги снемав омразата и злото, луѓето споделуваат loveубов едни со други ...“ рече еднаш Тоже Проески, а сите што имаа можност да бидат близу до него велат дека им го даваше на луѓето мир и задоволство, но не надворешно, туку внатрешно. Срцето и душата со Тоша се чувствуваа безбедни и среќни.

Ни недостасува, но тој живее вечно во неговите дела.

 

AEM banner

 

UNITAS WebRadio On line:09:00-22:00 h Klikni i slušaj

UNITAS WebRadio Nova Gradiška

R Winamp R WMP

R Real R Quik

Openradio banner

HAV banner

Suradnici

 Logo  TZ GNG 1

 baner.romski portal

 UDD logi

LUNA logo

LAG baner